تخفیف های سایت را اطلاع بده

مطالب آموزشی در کانال تلگرام

مطالب و مقالات آموزش کاشت ایمپلنت دندان در کانال تلگرام سایت ایمپلنت دندان

انواع ایمپلنت دندان

ایمپلنت ENDOSSEOUS: این نوع از ایمپلنت دندانی داخل استخوان فک قرار داده میشود.

ایمپلنت ENDOSSEOUS: این نوع ایمپلنت معمولا به شکل پیچ یا استوانه است که از جنس فلز یا فلز پوشیده با سرامیک و یا سرامیک میباشد. این نوع از ایمپلنت دندانی داخل استخوان فک قرار داده میشود.

ایمپلنت SUBPERIOSTEAL: این نوع ایمپلنت دندانی روی استخوان فک و زیر بافت لثه قرار داده میشود.ایمپلنت SUBPERIOSTEAL: این نوع ایمپلنت دندان از یک چارچوب فلزی تشکیل شده است که روی استخوان فک و زیر بافت لثه قرار داده میشود.

ایمپلنت TRANSOSTEAL: این نوع ایمپلنت از میان استخوان فک و لثه عبور داده شده و به سمت داخل دهان هدایت میشود.ایمپلنت TRANSOSTEAL: این نوع ایمپلنت به صورت میخ هایی از جنس فلز یا به صورت قاب u شکل موجود است که از میان استخوان فک و لثه عبور داده شده و به سمت داخل دهان هدایت میشود.

مواد سازنده ایمپلنت ها ی دندانی

 امروزه ایمپلنت ها از انواع آلیاژهای تیتانیوم ساخته میشوند که شامل موارد زیر می شود:

1. تیتانیوم خالص  grade4

2. آلیاژ تیتانیوم grade5  Ti6AL4V

3. grade23  Ti6AL4V-ELI

4. نانوتیتانیوم grade4  nTi

5. grade9  Ti3AL2SV  

تنها ماده دیگری که به جز تیتانیوم هم چنان در ساخت بدنه ایمپلنت به کار برده میشود زیر کونیوم است.

جنس ایمپلنت های دندانی: تنها ماده دیگری که به جز تیتانیوم هم چنان در ساخت بدنه ایمپلنت به کار برده میشود زیر کونیوم است.

دکتر علی سجودی خوشابی

  • دارای گواهینامه ایمپلنت از Intralock آمریکا
  • دارای گواهینامه ایمپلنت از دانشگاه DGZI آلمان
  • عضو انجمن بین المللی ایمپلنتولوژیست ICOI

نظر یکی از مراجعین محترم

نظر یکی از مراجعه کنندگان به مطب دکتر سجودی در مورد رضایت از خدمات ایشان

 

اشتراک سایت ایمپلنت دندان

ایمپلنت

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 (3 رای)

ایمپلنت چیست و چه مزایا و انواعی دارد؟

ایمپلنت و کاشت دندان در دندانپزشکی دکتر سجودی

حتما شما هم به فکر جایگزینی برای دندان های از دست رفته خود هستید.

این مطلب در مورد ایمپلنت های دندانی تهیه شده است و می تواند پاسخگوی بسیاری از سوالات شما باشد.

روشهای جایگزین دندان، مربوط به قرنها پیش می باشد. در آمریکای مرکزی یک سنگ ظریف سیاه رنگ که به شکل دندان تراشیده شده بود، در جمجمه یک فرد مربوط به سال 600 میلادی به دست آمد. همچنین در مصر باستان و در چین گزارش هایی از تلاش برای کاشت دندان implant وجود دارد.

پیشرفت های اخیر در استفاده از ایمپلنت از حدود 70 سال پیش توسط آقای برنمارک آغاز گردید و ایشان مطالعات و مقالات متعددی در زمینه ایمپلنت از خود بجای گذاشتند.

اولین بار ایشان، واژه اسئوانتیگرشین ( osseointegration ) را به عنوان تماس مستقیم ساختاری ( structural ) و عملکردی ( functional ) بین استخوان زنده و سطح یک ایمپلنت که تحت بارگذاری ( loading ) قرار گرفته است توصیف کردند.

برای ساخت ایمپلنت می توان از مواد مختلفی استفاده کرد ولی باید توجه داشت که این مواد قابلیت تطابق بیولوژیکی با بدن داشته باشند و در بدن واکنش الرژیک ایجاد نکند. امروزه از فلزات تیتانیوم و با آلیاژهای آنها استفاده می کنند.

 

نکاتی در مورد فلز تیتانیم به کار رفته در ایمپلنت:

تیتانیوم فلزی با وزن کم و استحکام بالا است که به راحتی می توان در استخوان فک قرار داد. این فلز ضریب الاستیسیته پایینی دارد، به این معنی که وقتی ایمپلنت داخل استخوان فک قرار داده شود، جسم سخت بوده و قابلیت تحمل نیروهای وارده را داشته و انعطاف پذیری بالایی ندارد.

نکته دیگر درباره فلز تیتانیم به کار رفته در ایمپلنت این است که این فلز رسانای حرارتی نیست، در نتیجه بعد از کاشت ایمپلنت، حس گرما و سرما بیمار را آزار نخواهد داد. نکته دیگر این که این فلز مقاومت عالی در برابر خوردگی دارد، به طوری که می تواند 25 سال یا بیشتر در دهان فرد بماند بی آنکه دچار خوردگی شود.

تیتانیوم به دو صورت خالص و یا آلیاژ تیتانیوم در ایمپلنت مورد استفاده قرار می گیرد. آلیاژ تیتانیانیوم از 90 درصد تیتانیوم، 6 درصد آلومینیوم (استحکام وزنی بالا و ضریب الاستیسیته پایین) و 4 درصد وانادیوم (افزایش استحکام تیتانیوم و کاهش رسانایی حرارتی آن) تشکیل شده است. علت استفاده از این ترکیبات این است که در مقابل خوردگی مقاوم هستند و دارای ویژگیهای مکانیکی و فیزیکی مناسب می باشند. همچنین دارای سازگاری زیستی biocompatible هستند یعنی با استخوان و بافتهای لثه ای تطابق دارند و منجر به آسیب و صدمه به بدن نمی شوند.

ویژگی های مکانیکی آلیاژ تیتانیوم به مراتب بهتر از تیتانیوم خالص است. به هر حال هم آلیاژ تیتانیوم و هم تیتانیوم خالص از نظر سختی مثل استخوان هستند و آلیاژ تیتانیوم سخت تر و استحکام بیشتری نسبت به تیتانیوم خالص دارد.

از این ماده همچنین علاوه بر ساخت ایمپلنت دندانی در درمانهای ارتوپدی نیز استفاده می شود استحکام تیتانیوم رده 1 خالص، 4/1 آلیاژ تیتانیوم رده 5 می باشد و استحکام تیتانیوم رده 4، 2/1 استحکام آلیاژ تیتانیوم می باشد.

بنابراین با استفاده از آلیاژ تیتانیوم می توان استحکام ایمپلنت و اجزای آن را به میزان زیادی افزایش داد و خطر شکست درمان ایمپلنت را کاهش داد.

همچنین فلزات قیمتی نظیر طلا و پلانتین و آلیاژهای آنها کمتر در ایمپلنت دندانی مورد استفاده قرار گرفته اند.

بیشترین تحقیقات تاکنون نیز بر روی تیتانیوم و آلیاژهای آن به عنوان مواد اولیه ایمپلنت های دندانی صورت گرفته است، هیدروکسی اپاتیت نیز به عنوان ماده جامد و پوشاننده سطح ایمپلنت مورد استفاده گسترده ای قرار دارد. این پوشش ها به ایمپلنت کمک می کنند که تحمل کننده نیروهای وارده باشند و همچنین در مقابل تحلیل استخوان و نیروهای برشی نیز مقاومت دارند.

 

جراحی ایمپلنت:

ایمپلنت های داخل استخوانی را می توان به دو روش در محل خود قرار داد:

الف – یک مرحله ای

ب – دو مرحله ای

جراحی ایمپلنت در مطب دندانپزشک و با تزریق داروی بی حسی دندانپزشکی انجام می شودالف – روش یک مرحله ای: به این صورت می باشد که قسمت بالایی ایمپلنت (کرونال) در حین فرآیند ترمیم از لثه بیرون است، برخی از ایمپلنت ها از ابتدای طراحی به گونه ای ساخته می شود که قسمتهای بالای ترد (thread) خارج از لثه قرار می گیرند و قسمت پیچی شکل (رزوه های فیکسچر) داخل استخوان قرار دارند . در این روش ایمپلنت یا healingabutment ، حدود 2 تا 3 میلیمتر از کرست استخوان بیرون تر می آیند و خط برش در اطراف ایمپلنت بخیه زده می شود. در این روش، برش عمودی زده می شود و بافتهای لثه ای از هم جدا می گردند، زیرا اولا هنگام بخیه زدن دچار کشیدگی بیش از حد قرار نگیرند، ثانیا بتئان بخیه را در اطراف ایمپلنت کشید و فلپ آزادانه باشد و تا اطراف ایمپلنت بتوان آن را بلند کرد و تطابق داد.

این روش مزیت هایی دارد از جمله اینکه:

1 – کنترل بافت های موکوژنیژیرال اطراف ایمپلنت راحت تر است

2 – نیازی به مرحله دوم جراحی نیست (بیمار راحت تر می باشد)

3 – در جراحی ایمپلنت در نواحی قدامی (زیبایی باید تامین شود) کنترل بافت راحت تر و آسیب به بافت کمتری باشد.

 

چه وقتهایی از روشهای دو مرحله ای جراحی استفاده می کنیم؟

وقتی:

1 – دارای تحلیل استخوان زیادی در اطراف موقعیت قرار گیری ایمپلنت باشیم.

2 – افزایش ارتفاع استخوان نیاز داشته باشیم.

3 – دندانهای اطراف ایمپلنت دارای تحلیل استخوان انتیرپروگزیمال باشند.

4 – و یا کیفیت استخوان ضعیف باشد از روش جراحی دو مرحله ای استفاده می کنیم.

در روش یک مرحله ای نیاز به مداخله ثانویه وجود ندارد چون پس از جراحی ایمپلنت به صورت اکسپوز باقی می ماند. و نیرویی به آنها وارد نمی شود و ما از بالای لثه دسترسی به ایمپلنت خواهیم داشت و نیازی به برش مجدد طی 3 – 2 ماه آینده نمی باشد و با باز کردن screw (پیچ) یا healing abutment (فرم دهنده لثه) می توانیم مراحل قالبگیری را انجام دهیم .

اگر بافت لثه چسبنده، در اطراف ایمپلنت در روش یک مرحله ای کم باشد، برای اینکه دو لبه لثه به هم برسد در اطراف ایمپلنت لثه را Release می کنیم تا لبه های لثه به هم برسد اگر بافت لثه چسبنده زیاد باشد در اطراف ایمپلنت برای تطابق بهتر فلپ ، حالت دالبری (scallope ) ایجاد می کنیم.

روش دوم در ساخت ایمپلنت دندان برای جایگزینی دندان هاب – روش دو مرحله ای: در این روش قسمت بالایی فیکسچر (قسمت کرونالی) به طور کامل زیر لثه قرار می گیرد یا اصطلاحا submerge می شود. در این روش برای آشکار کردن قسمت فوقانی ایمپلنت یا فیکسچر نیاز به انجام مرحله دوم جراحی می باشد. در این روش پس از جراحی مرحله اول، بافت نرم توسط بخیه روی ایمپلنت را می پوشاند و ایمپلنت داخل استخوان و زیر لثه مدفون می گردد . پس از گذشت 3 – 2 ماه و اطمینان از اسئوالیتگریشن ایملنت ، بافت نرم کنار زده شده و یک اباتمنت یا یک فرم (دهنده لثه روی ایمپلنت قرار می گیرد ، پس بقیه مراحل قالبگیری انجام می گردد. در مدتی که ایمپلنت در داخل استخوان قرار دارد ، استخوان در حال ترمیم به صورت مستقیم در تماس با ایمپلنت قرار دارد و حتی در برخی مواقع روی ایمپلنت را نیز می پوشاند که نیاز به برداشت استخوان رویش یافته اضافی در روی ایمپلنت در مرحله دوم جراحی می باشد .

در روش دو مرحله ای به 2 طریق می توان لثه را برش داد (فلپ ایجاد کرد) که یا از فلپ کرستال استفاده می کنیم یا فلپ remote در فلپ remote ، برش در محلی دورتر از محل قرار گیری ایمپلنت (معمولا 2 – 1 میلی متر پایین تر از محل تلاقی مخاط با لثه) صورت می گیرد. سپس با کمک الواتورپریوست ، فلپ یا برش ایجاد شده در لثه را بلند می کنیم . در روش remote بدون اینکه بخیه ها روی ایمپلنت قرار بگیرد، ایمپلنت پوشش داده می شود.

روش دیگر ایجاد برش و کنار زدن لثه، استفاده از طرح کرستال است که برش در طول کرست ریج انجام می شود و مخاط کراتینیزه را به 2 قسمت تقسیم می کند. این روش مزایایی برای بیمار و دندانپزشک دارد. از جمله اینکه خونریزی کمتری دارد، درد کمتری بیمار دارد کنترل فلپ برای دندانپزشک راحت تر است و ترمیم سریعتر انجام می شود .

پس از سپری شدن دوره اسءوانتیگریشن، مرحله دوم جراحی انجام می گیرد و لثه مجددا کنار زده شده و قالبگیری مراحل پروتزی صورت می گیرد.

 

تصاویر مرتبط با ایمپلنت دندان را در این بخش مشاهده کنید (گالری تصاویر ایمپلنت)

 

همچنین می توانید صفحه فیس بوک سایت ایمپلنت دندان را دنبال کنید.

 

در صورتی که به سلامت دندان های خود اهمیت می دهید می توانید از خدمات ما استفاده کنید:

021-22352810-22144803

 

مطالب مرتبط:

ایمپلنت دندان

هزینه کاشت ایمپلنت

جایگذاری فوری ایمپلنت

مزیت ایمپلنت تک دندان

موارد تجویز ایمپلنت دندان

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

مراحل خدمات ایمپلنت دندان

سایت ایمپلنت دندان جهت ارائه انواع خدمات ایمپلنت دندان و ارائه مطالب و مقالات آموزشی در زمینه ایمپلنت و همچنین بهداشت دهان و دندان راه اندازی و اقدام به ارائه خدمات و اطلاع رسانی به شما عزیزان نموده است. جهت آگاهی از خدمات و همچنین اطلاع از تعرفه خدمات می توانید با ما تماس بگیرید.

لطفا مارا در گوگل محبوب کنید